IJslands vuur!
TweetenPaardrijden, de ultieme meisjesdroom...... Dat was het ook voor Anne-Krista Blom, eigenaar van NatuurlijkAnders. Haar droom hield echter niet op met het verstrijken van haar meisjesjaren. Sterker nog Anne-Krista heeft paarden onderdeel gemaakt van haar dagelijkse werkzaamheden, IJslandse Paarden nog wel. Haar broers en zussen reden allemaal paard, dus het was niet zo gek dat Anne-Krista zich aangetrokken voelde tot het hippische leventje. Toch werden pony’s en paarden naarmate ze ouder werd meer bij- dan hoofdzaak. “Tijdens mijn studie deed ik hooguit nog een paar ritjes per maand, niet meer dan dat”, blikt ze terug. “Totdat ik Peter, mijn partner, 14 jaar geleden ontmoette.”
Met Peter kwam ook een oude liefde weer in haar leven. “De eerste de beste Kerst bij Peters oom en tante in Limburg kwam ik erachter dat zij acht(!) IJslanders achter hun huis hielden. Zijn tante vroeg beleefd of ik kon rijden. Haha. Je begrijpt dat ik meteen verkocht was. Het werd een topkerst voor me. IJslanders zijn een oud en puur paardenras. Ze hebben het formaat van een pony maar hebben wel de kracht om een volwassene tot negentig kilo te dragen. Omdat de Vikingen ze eeuwen geleden hebben meegenomen naar IJsland, zijn ze nooit vermengd met andere paardenrassen.”
Bijzonder aan IJslanders is dat ze nog vijf verschillende gangen hebben. Anne-Krista: “Ik vergelijk het altijd met de versnellingen van een auto. IJslanders hebben er vijf, andere paarden nog maar drie. Die zijn er in de loop der jaren uitgefokt. Het gaat om stap, draf en galop en de IJslanders hebben ook nog de tölt- en de telgang. Bij de tölt heb je als het ware een continu zweefmoment doordat ze altijd maar één been tegelijk op de grond hebben staan. Hierdoor ontstaat als het ware geen hoogteverschil op hun rug. Erg geschikt voor lange ritten: je kunt zo heel relaxt op een paard zitten.”
“Na mijn eerste IJslanders-ervaring voelde ik me weer net als bij mijn allereerste pony. Ongecompliceerd, back-to-basics”, verzucht Anne-Krista haast melancholiek. “De hele levensstijl rondom deze paarden is puur. Omgaan met IJslanders is gericht op basiswaarden: een paard is een paard en niet een kind. Ze staan niet in een manege maar bijna altijd in een wei en indien mogelijk met een loopstal. Ik heb mijn IJslanders staan in het Delftse Hout. Regelmatig ga ik rijden met vrienden en dan hebben we echt veel plezier. Het zijn fantastisch sociale beesten. Laatst waren we met twintig ruiters en hielden we een tussenstop waardoor alle twintig IJsanders tijdelijk in een stal gezet werden. Er stonden al vier grote paarden. Die hadden de helft van de stal nodig, terwijl die van ons gewoon gemoedelijk op een kluitje bleven wachten op ons. Het lijken dan wel van die sulletjes. Maar als je er eenmaal opzit, dan brandt het IJslandse vuur los. Dan kun je nog verbaasd staan over de hoeveelheid pit die in deze paardjes schuilt!”
