Laat je spiegelen door een paard
TweetenOnderstaand de persoonlijke ervaring
Mijn zus kwam een maand over uit Los Angeles met haar hele gezin. Superleuk natuurlijk want zo vaak zie je elkaar niet. Ze was net jarig geweest en elke keer is het weer puzzelen voor een leuk en orgineel kado (ken je dat? geen body creme, geen Linda hoewel een leuk blad). Maar wat dan? Een paar maanden geleden had ik haar aan de telefoon had ze ineens een paard gekocht. Tja, vroeger hebben we allebei paard gereden maar dat is echt 25 jaar geleden.
Maar een van de onverwachte biijkomstigheden door de crises is dat paarden bijna niets meer kosten. Zeker niet in Amerika. Een paard dus. En toen Anne Krista
Vorige week was het zover. Mijn zus en ik naar Delft, enorme regen, mijn zus die van niets wist. Ik had een lekker boek meegenomen. Eindelijk eens tijd om wat te lezen. Ik zou af en toe even zwaaien, duimen in de lucht, gaat hardstikke goed en verder met een lekker kopje thee aan de kant zitten. Op zich houd ik best van paardrijden maar tijdens een vakantie in Turkije en ook in Argentinie ben ik er af gevallen. De animo om zelf nog iets met paarden te doen is dus niet zo heel hoog.
Eerste vraag die Anne Krista stelde toen we binnenkwamen op de verzamelplaats in Delft ' jij doet toch ook mee'. Ok, slik, nog een keer slikken, even over een drempel heen en me met het idee verzoenen. En ja hoor toen had ik er eigenlijk best zin in. Alsof het zo moest zijn, de lucht klaarde op, alles stond in het teken van een mooie middag buiten.
Na een kort loopje kwamen we op een plaats met een soort Hans en Grietje huis waar we op een boomstronk een voorstelrondje deden. 8 Vrouwen, 1 man, 1 trainster en 6 paarden. De paarden werden aan ons voorgesteld door Anne Krista die vertelde over hun persoonlijk en wat voor rol ze hebben in het team. Op de site kun je het teruglezen. Ik viel meteen voor de charmes van Decklin. Waarom? Omdat alle paarden (behalve Triton) bij elkaar stonden terwijl onze groep aan de kant van de wei stond. Decklin kwam meteen onze kant op, een jonge hond vertelde Anne Krista, nieuwsgierig, beetje brutaal, maar wel heel vriendelijk en open. Triton, die apart stond, intrigeerde ook maar bleef erg op zichzelf, 'sociaal onhandig' noemde Anne Krista het en dat bleek ook wel een beetje gedurende de middag. Maar toch wel erg aandoenlijk als je het verhaal erbij hoort en als je ziet hoe graag het paard eigenlijk contact wil maken maar niet goed weet hoe. Afijn, ik ga jullie niet alles verklappen over hoe de middag ging en hoe de paarden zijn.
Ik kan wel zeggen dan mijn zus en ik een bijzondere middag met Draver, de Shetland van
Hoe het afliep? Een lekkere middag buiten aan het werk, leuke mensen om je heen en een fris hoofd met stof tot nadenken. Erg leuk om eens te doen met je werk, je vriendin die gek is op paarden of gewoon zoals ik met je zus. En je ontdekt meteen een van de mooiste plekjes onder Delft waar je heerlijk kan zitten met een drankje en hapje, ook zonder paarden. Maar dat houd ik geheim.
